บทที่ 221 ปีนต้นไม้

นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนดูผ่อนคลายและเป็นกันเองถึงเพียงนี้

เซเรน่าเองก็รู้สึกสบายใจและมีความสุขเช่นกัน

เผลอเพียงครู่เดียว พวกเขาก็เดินมาถึงสุดโถงทางเดินแล้ว

ทันใดนั้น ดวงไฟรอบบริเวณก็ดับพรึบลงพร้อมกัน เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟตรงมุมห้อง เปลวตะเกียงน้ำมันก๊าดวูบไหวไปมา ทอแสง...